Bapak/Simbok kalau kami sudah hilang kesabaran dalam sesuatu selalu bilang begini:
" dadi menungso iku ojo sok nggege mongso, ndisiki kersane Gusti"
Simbok menimpali :
" iyo nduk, kabeh wis ono sing ngatur, sang Dalang ra bakal kurang lakon"
Bapak nambahi :
" ojo sok gede roso rumongso biso, kabeh iku Gusti sing nemtokake, wajibe manungso iku mung ihtiyar, bab hasil iku mutlak kersane sing Kuwaos"
Simbok maneh :
" mulane ihtiyar yo kudu di kantheni nyenyuwun, Gusti iku ora sare, panyuwunmu mesti di kabulne angger kowe iku temen lan tumemen. Bab dikabulne ono ndonya utowo mengko ono akhirat iku mono sak kersane sing Kagungan Gesang.
Bapak maneh :
" ihtiyar lan nyenyuwun, banjur tawakal, iku jatine wong agesang, nggonen sak lawase uripmu"
Inti dari conpersesion Jerman diatas adalah sederhana saja : There is time for everything
Menunggu tidak selalu menyebalkan, kita bisa membuatnya menjadi indah.
Salam,
Yuk kita belajar sabar.
Tidak ada komentar:
Posting Komentar